داوران، وفاداری خدا
«بنی اسرائیل آنچه را که در نظر خداوند بد بود به جا آوردند، و بَعَلها را عبادت کردند.»
داوران ۲: ۱۱
پس از کارزار نظامی اسرائیل به رهبری یوشع و جنگهای متعددی که منجر به تصرف قسمتهای عمدهای از سرزمین موعود شد، مردان اسرائیل هنوز باید در نبردهای فراوان دیگری شرکت میجستند. اما پس از فوت یوشع، عزم بنیاسرائیل برای اجرای فرمان خدا رو به افول نهاد. در نتیجه، قوم خدا اغلب توان لازم برای نبرد را در خود نمییافتند. این سستی و بیایمانی سبب شد که آنها راه آسانتر، یعنی همنشینی با اقوام بتپرست را برگزینند (داوران ۱: ۲۷-۳۶).
یک چنین رویکردی عواقب تلخ و دردناکی را در نسلهای بعدی از خود بهجای گذاشت و آنها را از پایبندی به عهد خدا دور کرد. علیرغم پیروزیهای درخشان اسرائیل به رهبری یوشع که تا اندازهای سبب جبران لغزشهای ایمانی نسل پیشین شده بود، شوربختانه این نسل در انتقال تجربۀ ایمانی خود به نسل بعدی بسیار ناموفق عمل کردند (داوران ۱: ۱۰)، تاجاییکه نسلهای بعدی اعمال عظیم خدا در گذشته را بیاد نیاورده، از لزوم برقراری رابطۀ دائمی با یهوه غفلت ورزیدند. این رویکرد مرگبار سبب شد که اسرائیل از طلبیدن حضور خدای زنده در میان خود غافل آمده، جذب عادات و رسوم بتپرستان شود، همان عادات و رسومی که خداوند در زمان موسی برای دوریگزیدن از آنها به اسرائیل اخطار لازم را داده بود (باب ۱۸ کتاب لاویان).
بدینگونه، اسرائیل خدای زندهٔ خود را ترک کرده، به شراکت در اعمال بتپرستان و عیشونوش در حضور خدایان غیر پرداخت. زیرپا گذاشتن عهد خدا با این وقاحت، سبب برافروخته شدن خشم خداوند شد، بهطوریکه اسرائیل از حضور خدا در نبردهای بعدی محروم شده، گرفتار زندگی فلاکتباری شد.
لیکن، علیرغم زندگی بسیار گناهآلود و آشفتۀ قوم خدا در طول چند قرن، خدا در وفاداری نسبت به عهدش همچنان ثابتقدم باقی ماند. او نهتنها قوم خویش را به حال خود وانگذاشت، بلکه با پاسخ به استغاثههای آنها خود را به دفعات بر قوم آشکار ساخته، ایمان آنان را احیا کرد. چرخهٔ خواندن نام خداوند در تنگیها و پاسخ او به استغاثهٔ قوم در دوران داوران، الگویی شد که در خاطر جمعی قوم اسرائیل تأثیری ماندگار از وفاداری خدا از خود بهجای گذاشت.
عهد ابدی خدا در خون مسیح نشان بارزی از تداوم همان وفاداری است. کافی است در هر وضعیت و شرایطی، با بازگشت بهسوی او و با تمامی دل نام رهاییبخش او صدا زده شود.