روز متیاس رسولبر مبنای کتاب اعمال، متیاس آن رسولی بود که انتخاب شد تا جایگزین یهودای اسخریوطی گردد. متیاس را (بهطور خاص) خودِ عیسی برنگزید و پیش از فرو ریختن روحالقدس در روز پنتیکاست، رسول شد. این آیات چارچوب وسیعتری را فراهم میسازند که میتوان خدمت متیاس را در آن جای داد، همان خدمت تداوم شاگردی را که مبتنی بر وقف کردن خود به تعلیم یافتن، گرد هم آمدن، پاره کردن نان و دعا بود. بنابراین، میتوان گفت که حیات کلیسا امروزه، بازتابی نسبتاً دقیق از حیات کلیسای اولیه است. حتی اگر سه هزار نفر را در یک روز تعمید ندهیم، اما میتوانیم در زندگی تعداد بسیار زیادی از مردم تفاوت پدید بیاوریم، به این شرط که خود را متعهد سازیم.
در نوشتههای معاصر، مطالب بسیاری دربارهٔ رشد کلیسا گفته میشود- که اغلب به شیوههایی بیان میگردد که ممکن است منجر به اضطراب و/یا ناامیدی شود. اما چنین چشماندازی سودمند نیست، زیرا این واقعیت را مد نظر قرار نمیدهد که حیات کلیسای اولیه (مانند کلیسای امروز)، مجموعهای پیچیده از فراز و نشیبها بود. از اینرو، هدف از بحث دربارهٔ رشد باید الهام بخشیدن و برانگیختن باشد؛ زیرا نیاز به رشد هرگز متوقف نمیگردد و «تاریخ انقضا» ندارد.
اگر دربارهٔ رشد صحبت میکنیم، در واقع عملاً دربارهٔ گسترش پادشاهی و ملکوت خدا صحبت میکنیم- همان چیزی که خون حیاتی کلیسای اولیه، و خدمت رسولانی بود که امروز ایشان را بهیاد میآوریم. دعوتی که با آن روبهرو هستیم، این است که سهم خود را در این روایت عظیم بیابیم، به این منظور که تفاوتی چه بزرگ و چه کوچک ایجاد کنیم. خدا در همهٔ اجزای این روایت حضور دارد.