یوحنا عارفترین مبشر بود، اما همچنین صریحترین و عملیترین مبشر نیز بود و اینجا هم نمیتوانست منظورش را واضحتر از این بگوید: اینکه اگر از برادر خود نفرت داشته باشید، هنوز در تاریکی بهسر میبرید و اگر محبت دارید، هماکنون نیز در نور ساکنید. نور در تاریکی ، نوری که تاریکی هرگز بر آن چیره نشد، موضوعی قدرتمند در انجیل یوحناست. اما گاهی این انجیل را آنقدر «ذهنی» یا «روحانی» مطالعه میکنیم که نور و حیات در نهایت تنها تبدیل به کلماتی توخالی میشوند، نه کلماتی که جسم گردیدند.
خوب است در این عید میلاد، نامهای از آن مبشر دریافت کنیم که به ما در هنگام نیایش نیمهشب گفته بود که کلام، جسم گردید و به این ترتیب به ما یادآور شد که تمام کلمات خوب ما- مانند «محبت»، «نور»، «حقیقت» و تمام کلمات خوب دیگری که خدا به ما داده- نیز باید جسم گردند. اگر آسمان در عیسی قابل دیدن باشد، پس عیسی نیز باید در ما دیده شود. پس باید ما نیز قدم جای پای او بگذاریم.
قرائت امروز حاوی این کلمات خارقالعاده است: «حکمی تازه که در او و نیز در شما حقیقت است.» هر آنچه در عیسی حقیقت دارد، هر آنچه هست و انجام میدهد، آمده تا با ما و در وجود ما ساکن باشد. در انجیل یوحنا، عیسی آنقدر به ما نزدیک میشود که ما را نیز همراه با شاگرد محبوبش دعوت میکند تا سر بر سینهاش بگذاریم و به صدای قلبش گوش فرا دهیم. حال، یوحنا ما را دعوت میکند تا این تپش نبض صمیمی از محبت را در جهان، به انعکاس درآوریم.