روت، پیروی از راستی
«زیرا آنچه در گذشته نوشته شده است، برای تعلیم ما بوده تا با پایداری و آن دلگرمی که کتبمقدس میبخشد امید داشته باشیم.»
رومیان ۱۵: ۴
صداقت و صراحت کتابمقدس در گزارش وضعیت اسفبار اخلاقی قوم خدا در برهههایی از تاریخ، حقیقتاً مثالزدنی است. یکی از تاریکترین دورههای تاریخی قوم اسرائیل وضعیت نابسامان و درهمریختۀ اخلاقی این قوم در دوران داوران است. اما علیرغم سقوط اخلاقی و بتپرستی قوم خدا در این دوره از تاریخ، مشاهده میشود که خدا هیچگاه از نقشۀ خود برای نجات و رستگاری این قوم بهمنظور اشاعهٔ آن برای نجات و رستگاری تمامی جهان دست بر نمیدارد. به همین منظور، برای رهایی قوم از شرایط اسفباری که در آن گرفتار میآمدند، روح خدا در نواحی مختلف سرزمین اسرائیل، اشخاصی را بر میانگیخت تا با رهبری خود مردم ناحیۀ خود را از دست دشمنان خویش رهایی بخشند. درعینحال، خدا همواره در پی آن بود که با ایجاد نسلی سرسپرده و با ایمان، زمینه را برای ظهور نجاتدهندۀ نهایی فراهم آوَرَد.
اما، حتی گاهی اتفاق میافتاد که ایمان و اطاعت اشخاصی غیراسرائیلی، آنان را نیز شایستۀ حضور در نسل برگزیدۀ خدا میساخت، هرچند که این اشخاص خود از این انتخاب خدا بیاطلاع بودند. یکی از این افراد بنام روت در زمان داوران به ما معرفی میشود. او زنی از سرزمین موآب بود که پس از فوت شوهر یهودی خویش حاضر به ترک نَعومی، مادر شوهر تنها و درماندۀ خود نشد و با او در بازگشت به سرزمین اسرائیل همراه شد تا نعومی و خدای او را پیروی کند. بدینترتیب، روت با ایمان به یهوه، آیندهای نامعلوم را بر سکونت و زندگی در میان قوم آبا اجدادی خود ترجیح داد. مخالفت با اصرار مادرشوهر برای بازگشت به میان قوم خودش، بیانگر وفاداری و ایمانی است که در آن دوران نمونۀ آن را حتی در میان قوم برگزیدۀ خدا نیز نمیتوان یافت.
«اصرار مکن که ترکت کنم و از نزدت بازگردم. هرجا بروی، میآیم، و هرجا که منزل کنی، منزل میکنم. قوم تو قوم من و خدای تو خدای من خواهد بود.»
(روت ۱: ۱۶)
این ماجرا شاید ما را بهیاد کلام خداوند عیسی بیندازد که در پاسخ به سؤال دوتن از شاگردانش که از او سؤال کرده بودند کجا منزل داری؟ فرمود «بیایید و ببینید.»
پیروی از راستی و اطاعت از خدا متضمن پشت کردن به گذشتهای است که ما را از رفتن بهسمت جلو و آزادی از تمامی ریسمانهای گناه باز میدارد.
Bible Study
رومیان ۱۵: ۴
4زیرا آنچه در گذشته نوشته شده است، برای تعلیم ما بوده تا با پایداری و آن دلگرمی که کتب مقدّس میبخشد، امید داشته باشیم.