پولس، ظرف برگزیدۀ خدا
خداوند به او (حَنانیا) گفت: “برخیز و به کوچهای که راست نام دارد، برو و در خانۀ یهودا سراغ سولُس تارسوسی را بگیر. او به دعا مشغول است.”
اعمال رسولان ۹: ۱۱
به راستی چرا خداوند، دشمنی قسم خورده را به عنوان رسول خود برای انتشار پیام نجات بخش انجیل برگزید؟ چه عواملی سبب شد که پولس بدون آنکه عیسی را در زندگی زمینیاش ملاقات کرده باشد به عنوان رسول برگزیدۀ عیسی برای بشارت به امتهای غیر یهود برگزیده شود؟
پولس، دانش بسیار جامعی از کتب مقدسه و شریعت یهود داشت، و بی شک مانند بسیاری از یهودیان دیگر، هنوز منتظر ظهور مسیحای نجات دهندۀ یهود بود. لیکن، پس از مواجهه با عیسای قیام کرده در راه دمشق، به ناگاه تغییری اساسی در باورهای الهیاتی او ایجاد شد. پس از آن ملاقات بود که پولس، عیسی را نقطۀ مرکزی الهیات خود قرار داد.
همچنین، پولس با فرهنگ یونانی _ رومی آن زمان بهخوبی آشنا بود و چه بسا علاوه بر زبانهای عبری، آرامی و یونانی با زبانهای دیگری چون لاتین هم آشنایی داشت. هرچند، او در آئین اجدادی خود شخصی بسیار متعصّب به حساب میآمد، اما به خاطر تماسش با فرهنگهای دیگر، ذهنیتی باز نسبت به سایر اقوام داشت.
از نظر شخصیتی نیز پولس، شخصی بسیار مصمّم و جدّی بود. او بلافاصله بعد از ایمان به مسیح، با همان جدّیت و همّتی که برای دستگیری مسیحیان بهکار میبرد، به اعلام پیام انجیل مشغول شد، بطوریکه سایر مسیحیان از این همه تغییر در شگفت شده بودند (اعمال رسولان ۹: ۲۰ و ۲۱).
به آسانی میتوان خصوصیات برجستۀ دیگری را نیز در شخصیت و زندگی پولس بر شمرد امّا، بهیقین به خاطر هیچ یک از این خصوصیات و تواناییها نبود که خداوند پولس را ظرف برگزیدۀ خود نامید. آنچه که پولس را از دیگران متمایز میکرد، خصوصیات برجسته و نقاط قوت زندگی او نبود، بلکه رحمت و فیضی که خداوند با وجود سرسختی و تعصب فراوان پولس نصیب او کرده بود، او را به اندازهای فروتن ساخت که دانست این ضعفها و ناتوانیهای اوست که سبب جلال نام عیسی خواهد شد. قرار دادن یک چنین تصویر کوچکی از خود در برابر تصویر تجربۀ او از عظمت جلال عیسی، سبب شد که مطابق سخن عیسی به حنانیا، پولس قادر باشد مشقتهای بی اندازه و بی شماری را به خاطر خداوندش مسیحْ عیسی متحمل شود.
Bible Study
اعمال رسولان ۹: ۱۱
خداوند به او (حَنانیا) گفت: "برخیز و به کوچهای که راست نام دارد، برو و در خانۀ یهودا سراغ سولُس تارسوسی را بگیر. او به دعا مشغول است."
* اعمال رسولان ۹: ۷ – ۲۲
7همسفران سولُس خاموش ایستاده بودند؛ آنها صدا را میشنیدند، ولی کسی را نمیدیدند. 8سولُس از زمین برخاست، امّا چون چشمانش را گشود نتوانست چیزی ببیند؛ پس دستش را گرفتند و او را به دمشق بردند. 9او سه روز نابینا بود و چیزی نمیخورد و نمیآشامید.
10در دمشق شاگردی حَنانیا نام میزیست. خداوند در رؤیا بر او ظاهر شد و گفت: «ای حَنانیا!»
پاسخ داد: «بله خداوندا.»
11خداوند به او گفت: «برخیز و به کوچهای که ’راست‘ نام دارد، برو و در خانۀ یهودا سراغ سولُس تارسوسی را بگیر. او به دعا مشغول است 12و در رؤیا مردی را دیده، حَنانیا نام، که میآید و بر او دست میگذارد تا بینا شود.»
13حَنانیا پاسخ داد: «خداوندا، از بسیاری دربارۀ این مرد شنیدهام که بر مقدسین تو در اورشلیم آزارها روا داشته است. 14و در اینجا نیز از جانب سران کاهنان اختیار دارد تا هر که را که نام تو را میخواند، در بند نهد.»
15ولی خداوند به حَنانیا گفت: «برو، زیرا که این مرد ظرف برگزیدۀ من است تا نام مرا نزد غیریهودیان و پادشاهانشان و قوم اسرائیل ببرد. 16من به او نشان خواهم داد که بهخاطر نام من چه مشقتها باید بر خود هموار کند.»
17پس حَنانیا رفت و به آن خانه درآمد و دستهای خود را بر او گذاشته، گفت: «ای برادر، شائول، خداوند یعنی همان عیسی که چون بدینجا میآمدی در راه بر تو ظاهر شد، مرا فرستاده است تا بینایی خود را بازیابی و از روحالقدس پر شوی.» 18همان دم چیزی مانند فَلس از چشمان سولُس افتاد و او بینایی خود را بازیافت و برخاسته، تعمید گرفت. 19سپس غذا خورد و قوّت خویش بازیافت.
سولُس در دمشق و اورشلیم
سولُس روزهایی چند با شاگردان در دمشق به سر برد. 20او بیدرنگ در کنیسهها به اعلام این پیام آغاز کرد که عیسی پسر خداست. 21هر که پیام او را میشنید در شگفت میشد و میگفت: «مگر این همان نیست که در اورشلیم در میان آنان که این نام را میخوانند آشوب به پا میکرد و به اینجا نیز آمده تا در بندشان نهد و نزد سران کاهنان بَرَد؟» 22ولی سولُس هر روز قویتر میشد و با دلایل انکارناپذیر یهودیان دمشق را به زانو درآورده، ثابت میکرد که عیسی، همان مسیح است.
* اوّل تیموتاوس ۱: ۱۲ – ۱۷
فیض خداوند نسبت به پولس
12خداوندمان مسیحْ عیسی را شکرگزارم که مرا توانایی بخشید و درخور اعتماد شمرد و به خدمت خویش برگماشت. 13با آنکه در گذشته، کفرگو و ستمگر و زورگو بودم، بر من رحم شد، زیرا از ناآگاهی و بیایمانی چنین میکردم. 14آری، فیض خداوند ما بهفراوانی جاری گشت، همراه با ایمان و محبتی که در مسیحْ عیسی یافت میشود.
15این سخن درخور اعتماد و پذیرش کامل است که مسیحْ عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات بخشد، که من بزرگترین آنهایم. 16از همین رو، بر من رحم شد تا مسیحْ عیسی صبر بیپایان خود را نسبت به من که بزرگترینِ گناهکاران بودم، نشان دهد، تا نمونهای باشم برای جملۀ آنان که از این پس به او ایمان آورده، حیات جاویدان خواهند یافت. 17بر خدای یکتا، آن پادشاه سرمدی، نامیرا و نادیدنی، تا ابدالآباد حرمت و جلال باد؛ آمین!
* فیلیپیان ۳: ۱ - ۱۱
نادرستی اتکا بر افتخارات انسانی
1دیگر آنکه ای برادران من، در خداوند شاد باشید! تکرار این مطالب زحمتی برایم نیست بلکه ایمنی شماست. 2از آن سگها برحذر باشید! از آن شرارتپیشگان بپرهیزید! از آن مُثلهکنندگان دوری کنید! 3زیرا ختنهشدگانِ واقعی ماییم که در روحِ خدا عبادت میکنیم، و فخرمان به مسیحْ عیسی است و به افتخارات انسانی خود اتکا نداریم - 4هرچند من خودْ دلایل خوبی برای اتکا به آنها دارم.
آری، اگر کسی میپندارد که دلایل خوبی برای اتکا به اینگونه افتخارات انسانی دارد، من دلایلی محکمتر دارم: 5ختنه شده در روز هشتم، از قوم اسرائیل، از قبیلۀ بِنیامین، فرزند عبرانی از والدین عبرانی؛ به لحاظ اجرای شریعت، فَریسی؛ 6به لحاظ غیرت، آزاردهندۀ کلیسا؛ به لحاظ پارساییِ شریعتی، بیعیب. 7امّا آنچه مرا سود بود، آن را بهخاطر مسیح زیان شمردم. 8بلکه همه چیز را در قیاس با ارزش برترِ شناخت خداوندم مسیحْ عیسی، زیان میدانم، که بهخاطر او همه چیز را از کف دادهام. آری، اینها همه را فضله میشمارم تا مسیح را به دست آورم 9و در او یافت شوم، نه با پارسایی خویشتن که از شریعت است، بلکه با آن پارسایی که از راه ایمان به مسیح به دست میآید، آن پارسایی که از خداست و بر پایۀ ایمان. 10میخواهم مسیح و نیروی رستاخیزش را بشناسم و در رنجهای او سهیم شده، با مرگش همشکل گردم، 11تا به هر طریق که شده به رستاخیز از مردگان نایل شوم.
