رسولان شمعون و یهوداشمعون و یهودا دو تن از دوازده شاگرد عیسی بودند، اما اطلاعات زیادی در مورد آنها نداریم. داستان از این قرار است که هر دوی آنها برای بشارت به سرزمین پارس رفتند و هر دوی آنها در آنجا به شهادت رسیدند. سپس گروهها و سنتهایی پیرامون آن دو شکل گرفت، اما اطلاعات زیادی در مورد آنها در درست نیست.
شاید آنچه بر آنان گذشت، باعث تشویق ما شود؛ شاید به این معنی بود که آنها کارشان را بهخوبی انجام دادند. هرچه باشد، در قرائت امروز چنین میخوانیم که: «ای همهٔ کرانهای زمین، به من روی آورید و نجات یابید! زیرا که من خدا هستم، و جز من خدایی نیست.» آنها حرفی در مورد خودشان نمیزدند، بلکه از عیسی میگفتند. آن دو به دنبال شهرت و محبوبیت یا مال و منال دنیوی نبودند؛ آنها با تمام وجود فداکاری کردند تا دیگران با «خدایی عادل و نجاتدهنده» آشنا شوند.
این خیلی وسوسهکننده است که امروزه بخواهیم موفقیت در کلیسا را با دنبالکنندگان حساب توییتر واعظ، یا تعداد افراد جماعت کلیسا، یا آمار فروش کتاب یک نویسندهٔ مسیحی بسنجیم. البته که تمام این چیزها برای پیشبرد پیام انجیل به کار میآیند و زمانی که نام یک واعظ یا شبان یا نویسنده را در اینترنت جستوجو کنیم، بالاخره در جایی، به نام عیسی هم بر خواهیم خورد.
با اینحال، امروز، در سرتاسر این سیاره خیل عظیم از مسیحیان وفادار وجود دارند که درست مثل شمعون و یهودا برای پیروی از عیسی فراخوانده شدهاند و تنها خداست که نام تمامشان را میداند. آنها نیز بدون بنای یادبود یا تشویق جمعیت، از حقیقت سخنان اشعیا آگاهی دارند که: «پارسایی و قوّت تنها در خداوند است.» و درست مثل شمعون و یهودا، با قدرت روحالقدس، میبینند که عیسی در حال تغییر دادن جهان است.