پیام هوشع
«زیرا محبت را میپسندم نه قربانی را.»
هوشع ۶ : ۶
از شروع سلطنت در اسرائیل تا دورهٔ ویرانی معبد، خداوند بهواسطهٔ سی نبی دربارهٔ فرجام نااطاعتی به قوم هشدار داد و آنان را به توبهٔ راستین فرا خواند. در میان تمام انبیایی که نبوت آنها مکتوب شده، تنها هوشع و یونس در سرزمین اسرائیل (قلمرو سلطنت شمالی) ساکن بودند. زندگی و نبوتهای هوشع، شوکت محبت خدا را مصور میسازد.
پیام هوشع در آیهٔ مذکور، بیانگر مفهوم فرمانبُرداری با طیب خاطر است که حاصل ایمان راسخ به خدای قادر مطلق میباشد. این پیام چنان ژرفایی دارد که عیسی مسیح دربارهٔ آن فرمود: «بروید و مفهوم این پیام را درک کنید که رحمت را میپسندم و نه قربانی» (متی 9: 13). در فرهنگ و ادبیات یهود، عبارت بروید و درک کنید معنای شماتت داشت و هنگامی که یک رَبّا آن را بیان میکرد، بر همه واضح بود که قصد سرزنش مخاطبین خود را دارد؛ زیرا آنها از مفهومی بنیادی که دانستن آن ضروری بود، غافل بودند.
فحوای این آیه بازگوکنندهٔ ارزش «دل طاهر و مطیع» نزد خداوند است، دلی که در هر شرایط و در تمامی امور جویای طرق پسندیدهٔ خدا است و همواره میکوشد که با تمامی جان مطیع فرامین خدا بوده، صادقانه ارادهٔ نیکوی خداوند خدای خویش و خرسندی او را بجوید. لذا، تنها تمرکز بر بهجای آوردن تشریفات و تکاپو برای به نمایش گذاشتن جنبههای ظاهری عبادت بدون برخورداری از پرهیزکاری و خداترسی، نزد خدا همانند تلاش و تقلایی عبث و بیارزش است (متی 15: 8).
مسلماً هر که طریق نااطاعتی را پیشه کند و دلش از خدا دور شود، محکوم به داوری است، اما درونمایهٔ نبوتهای هوشع یادآور پایبندی لایزال خدا به عهد خویش است. خداوند به سبب محبت لایتناهی خود، قومش را با اینکه بتپرست و بیوفا شده بودند، از رحمت بیشائبهٔ خویش محروم نمیسازد. چکیدهٔ پیام هوشع این است که محبت خدا در تمامی اعصار موجب رحمت و بخشش فروتنان و توبهکاران راستین میگردد. ازاینرو، هوشع را رسول محبت (یوحنای عهد عتیق) میخوانند (مزمور 107: 43).
بیایید دگر بار بر تعالی عیسیمسیح خداوند تعمق کرده و بهخاطر بسپاریم که قداست الهی او با رحمتی متجلی گردید که همواره بخشاینده است. ما به میانجی او رخصت یافتیم که حمد و ثنای خود را پیوسته بر خدای قدوس تقدیم داریم؛ زیرا قربانی پسندیدهٔ خدا همانا ثمرهٔ لبهایی است که آشکارا ایمان و وفاداری خود را به نام نامی او معترفند (عبرانیان 13: 15).