Today's word: یوحنا ۱۹: ۲۸ | Bible Study: یوحنا ۴: ۱-۴۲
آنگاه که عیسی تشنه شد
«آنگاه عیسی آگاه از اینکه همه چیز به انجام رسیده است، برای آنکه کتب مقدس تحقق یابد، گفت: تشنهام»
یوحنا ۱۹: ۲۸
پیش از مصلوب کردن عیسی، شرابی آمیخته با زرداب به او داده شد، امّا عیسی از نوشیدن آن امتناع کرد. (متی ۲۷: ۳۴) این نوع شراب میزان هوشیاری را پایین میآورد و سبب کاهش درد میشد. لیکن، عیسی که داوطلبانه قدم در این مسیر نهاده بود، برای انجام نقشۀ پدر میباید تا پایان هوشیاری خود را حفظ میکرد. تاکنون، هر تصمیم و هر حرکت عیسی به پیروی از ارادۀ پدر آسمانی انجام شده بود و محقّق ساختن پیشگوییهای کتب عهد عتیق برای او دارای اهمیتی حیاتی بود، لذا عیسی به هیچوجه مایل نبود که در این لحظات پایانی در عدم هوشیاری، قادر به تحقق رساندن آخرین پیشگویی بر روی صلیب نباشد. با وجود درد جانکاه صلیب هنوز مهمترین هدف او اجرای دقیق طرح الهی بود. در آخرین لحظات، پس از گذشت سه ساعت تجربۀ مهیب و دهشتناکِ تاریکیِ جدایی از پدر، عیسی دانست که لحظه تسلیم کردن روحش به پدر فرا رسیده است. در پایین صلیب ظرفی از شراب ترشیده قرار داشت که سربازان برای رفع تشنگی از آن استفاده میکردند. عیسی چشم به آن دوخت و دانست که برای تحقق آخرین نبوت (مزمور ۶۹: ۲۱) لازم است که از آن بنوشد. برخلاف شراب دیگری که پیش از مصلوب شدن از نوشیدن آن امتناع کرده بود، این شراب مادهای مخدر نبود و صرفاً برای رفع تشنگی از آن استفاده میشد. لذا، ندا در داد: “تشنهام” و یکی از سربازان اسفنجی آغشته به این شراب را به نزدیک دهان او برد. عیسی آن را چشید و دانست که کار نجات بشر به انجام رسیده است. سپس در هوشیاری سر خود را خم کرد و روح خود را تسلیم کرد.
در نوبتی دیگر، هنگامی که عیسی تشنه بر سر چاهی نشسته بود، از زنی که برای آب برداشتن به سر چاه آمده بود خواست که جرعهای آب برای رفع تشنگی به او بدهد، امّا در عوض آن جرعۀ آب، عیسی آبی به او نوشانید که دیگر آن زن تا به ابد تشنه نشد. بر بالای صلیب نیز عیسی بار دیگر تشنه شد، آنگونه که از شدت تشنگی، زبان او به کامش چسبیده بود (مزمور ۲۲: ۱۵). آنگاه با نوشیدن آن شراب ترشیده و تسلیم جان، آب حیات از درون او به بیرون جاری شد، آبی که هر کسی از آن بنوشد، دیگر تا به ابد تشنه نخواهد شد.
Bible Study
یوحنا ۱۹: ۲۸
آنگاه عیسی آگاه از اینکه همه چیز به انجام رسیده است، برای آنکه کتب مقدّس تحقق یابد، گفت: «تشنهام.»
یوحنا ۴: ۱-۴۲
عیسی و زن سامری
1چون عیسی دریافت که فَریسیان شنیدهاند او بیش از یحیی پیرو یافته، تعمیدشان میدهد 2- شاگردان عیسی تعمید میدادند نه خودش - 3یهودیه را ترک گفت و دیگر بار رهسپار جلیل شد. 4و میبایست از سامِرِه بگذرد. 5پس به شهری از سامِرِه به نام سوخار رسید، نزدیک قطعه زمینی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود. 6چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی خسته از سفر در کنار چاه نشست. حدود ساعتِ ششم از روز بود.
7در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعهای آب به من بده،» 8زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. 9زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِریام آب میخواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمیکنند. 10عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمییافتی و میدانستی کیست که از تو آب میخواهد، تو خود از او میخواستی، و به تو آبی زنده عطا میکرد.» 11زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا میآوری؟ 12آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گلههایش از آن میآشامیدند؟» 13عیسی گفت: «هر که از این آب مینوشد، باز تشنه میشود. 14امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من میدهم در او چشمهای میشود که تا به حیات جاویدان جوشان است.» 15زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.» 16عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» 17زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست میگویی که شوهر نداری، 18زیرا پنج شوهر داشتهای و آن که هماکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!» 19زن گفت: «سرورم، میبینم که نبی هستی. 20پدران ما در این کوه پرستش میکردند، امّا شما میگویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.» 21عیسی گفت: «ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم. 22شما آنچه را نمیشناسید میپرستید، امّا ما آنچه را میشناسیم میپرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم میآید. 23امّا زمانی میرسد، و هماکنون فرا رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد، زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است. 24خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.» 25زن گفت: «میدانم که مسیح (که معنی آن ’مسح شده‘ است) خواهد آمد؛ چون او آید، همه چیز را برای ما بیان خواهد کرد.» 26عیسی به او گفت: «من که با تو سخن میگویم، همانم.»
27همان دم، شاگردان عیسی از راه رسیدند و تعجب کردند که با زنی سخن میگوید. امّا هیچیک نپرسید «چه میخواهی؟» یا «چرا با او سخن میگویی؟» 28آنگاه زن، کوزۀ خویش بر جای گذاشت و به شهر رفت و به مردم گفت: 29«بیایید مردی را ببینید که هرآنچه تا کنون کرده بودم، به من بازگفت. آیا ممکن نیست او مسیح باشد؟» 30پس آنها از شهر بیرون آمده، نزد عیسی روان شدند.
31در این میان، شاگردان از او خواهش کرده، گفتند: «استاد، چیزی بخور.» 32امّا عیسی به آنان گفت: «من خوراکی برای خوردن دارم که شما از آن چیزی نمیدانید.» 33شاگردان به یکدیگر گفتند: «مگر کسی برای او خوراک آورده است؟» 34عیسی به ایشان گفت: «خوراک من این است که ارادۀ فرستندۀ خود را به جا آورم و کار او را به کمال رسانم. 35آیا این سخن را نشنیدهاید که ”چهار ماهْ بیشتر به موسم درو نمانده است“؟ امّا من به شما میگویم، چشمان خود را بگشایید و ببینید که هماکنون کشتزارها آمادۀ درو است. 36هماکنون، دروگر مزد خود را میستاند و محصولی برای حیات جاویدان گرد میآورد، تا کارنده و دروکننده با هم شادمان شوند. 37در اینجا این گفته صادق است که ”یکی میکارد و دیگری میدِروَد“. 38من شما را فرستادم تا محصولی را درو کنید که دسترنج خودتان نیست. دیگران محنت کشیدند و شما دسترنج آنان را برداشت میکنید.»
39پس در پی شهادت آن زن که گفته بود «هرآنچه تا کنون کرده بودم، به من بازگفت،» بسیاری از سامِریانِ ساکنِ آن شهر به عیسی ایمان آوردند. 40چون آن سامِریان نزد عیسی آمدند، از او خواستند نزدشان بماند. پس دو روز در آنجا ماند. 41و بسیاری دیگر به سبب شنیدن سخنانش ایمان آوردند. 42ایشان به آن زن میگفتند: «دیگر تنها بهخاطر سخن تو ایمان نمیآوریم، زیرا خودْ سخنان او را شنیدهایم و میدانیم که این مرد براستی نجاتدهندۀ عالَم است.»
