Today's word: مرقس ۱۱: ۱۷ | Bible Study: متی ۲۳: ۱ - ۳۹
خشم عیسی
سپس به آنها تعلیم داد و گفت: “مگر نوشته نشده است که،
خانۀ من خانۀ دعا برای همۀ قومها خوانده خواهد شد”؟
اما شما آن را لانۀ راهزنان ساخته اید. مرقس ۱۱: ۱۷
تصویر عیسی در حال واژگون کردن بساط صرّافان و کبوترفروشان، و آنطور که یوحنا بیان میکند با شلاقی در دست، تصویری نیست که معمولاً مسیحیان برای معرفی عیسی از آن استفاده کنند. ما ترجیح میدهیم که مردم را با چهرۀ مهربان عیسی روبرو کنیم، تا جایی که حتی ممکن است محبت او را تنها به مهربانیاش محدود کنیم، امّا جالب است که عیسی خود هیچگاه سعی نکرد که تصویری چنین یکبعدی از خود به نمایش گذارد. در روایت اناجیل، ما با عیسایی روبروییم که هرچند با ضعیفان و ناتوانان جامعه طریق محبت و مهربانی را پیشه میکند، در عین حال مقابل قدرتمندانِ کجرو ایستادگی کرده، حکم به محکومیت آنان میدهد. عیسی، بویژه با آن دسته از رهبران مذهبی که جایگاه خاص خود را محل سودجویی شخصی قرار میدهند، برخوردی سخت و مهیب دارد، چرا که این گروه نقش بزرگی در به انحراف کشیدن جامعه از پیروی راستی دارند (متی ۲۳: ۱۳). لذا، در برخورد با این گروه، عیسایی را مشاهده میکنیم که گاه به سرزنش و توبیخ آنان میپردازد و گاه حتی بر آنان خشم گرفته، داوری خدا را بر آنان اعلام میکند. ناگفته نماند، که باید بین خشم عیسی و خشمی که از روی استیصال و از دست دادن کنترل بر انسان غلبه میکند، تفاوت قائل شد. عیسی، بسیار بهندرت بر دیگران خشم میگرفت، ولی در همان موارد معدود هم به آسانی میتوان دید که عدالت و قدوسیت خدا مدنظر اوست -غیرت خانۀ تو مرا خورده است. لذا، هرگونه بیتوجهی به این جنبه از شخصیت عیسی و صرفاً سعی در نشان دادن چهرهای همواره نرم از او سبب خواهد شد که شخصیت کامل او از نظر مردم پنهان بماند، شخصیتی که در عین مهربانی حکایت از جدیت او در عدم سازش با خطا و گناه را دارد.
هرچند، عیسی خود اعلام کرد که نه برای داوری، بلکه برای نجات آمده است، امّا سرانجام روزی او بر تخت پادشاهی خویش به داوری تمامی جهان جلوس خواهد کرد. پس، چه بجاست که ما کاملیت شخصیت عیسی را در رابطۀ خود با او و در معرفی او به دیگران همواره مدنظر داشته باشیم، تا مهربانی او را مانعی در درک عدالت و قدوسیت خدا قرار ندهیم.
Bible Study
مرقس ۱۱: ۱۷
سپس به آنها تعلیم داد و گفت: "مگر نوشته نشده است که،
خانۀ من خانۀ دعا برای همۀ قومها خوانده خواهد شد"؟
اما شما آن را لانۀ راهزنان ساخته اید.
متی ۲۳: ۱ - ۳۹
هشدار به رهبران مذهبی
1آنگاه عیسی خطاب به مردم و شاگردان خود چنین گفت: 2«علمای دین و فَریسیان بر مسند موسی نشستهاند. 3پس آنچه به شما میگویند، نگاه دارید و به جا آورید؛ امّا همچون آنان عمل نکنید! زیرا آنچه تعلیم میدهند، خود به جا نمیآورند. 4بارهای توانفرسا را میبندند و بر دوش مردم میگذارند، امّا خود حاضر نیستند برای حرکت دادن آن حتی انگشتی تکان دهند. 5هر چه میکنند برای آن است که مردم آنها را ببینند: آیهدانهای خود را بزرگتر و دامن ردای خویش را پهنتر میسازند. 6دوست دارند در ضیافتها بر صدر مجلس بنشینند و در کنیسهها بهترین جای را داشته باشند، 7و مردم در کوچه و بازار آنها را سلام گویند و ’استاد‘ خطاب کنند. 8امّا شما ’استاد‘ خوانده مشوید، زیرا تنها یک استاد دارید، و همۀ شما برادرید. 9هیچکس را نیز بر روی زمین ’پدر‘ مخوانید، زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است. 10و نیز ’معلم‘ خوانده مشوید، زیرا فقط یک معلم دارید که مسیح است. 11آن که در میان شما از همه بزرگتر است، خدمتگزار شما خواهد بود. 12زیرا هر که خود را بزرگ سازد، پست خواهد شد و هر که خویشتن را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید.
13«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما درِ پادشاهی آسمان را به روی مردم میبندید؛ نه خود داخل میشوید و نه میگذارید کسانی که در راهند، داخل شوند.
[ 14«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از سویی خانۀ بیوهزنان را غارت میکنید و از دیگر سو، برای تظاهر، دعای خود را طول میدهید. از همین رو، مکافاتتان بسی سختتر خواهد بود.]
15«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما دریا و خشکی را درمینوردید تا یک نفر را به دین خود بیاورید و وقتی چنین کردید، او را دو چندان بدتر از خود، فرزند جهنم میسازید.
16«وای بر شما ای راهنمایان کور که میگویید: ”اگر کسی به معبد سوگند خورَد باکی نیست، امّا اگر به طلای معبد سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ 17ای نابخردانِ کور! کدام برتر است؟ طلا یا معبدی که طلا را تقدیس میکند؟ 18و نیز میگویید: ”اگر کسی به مذبح سوگند خورَد، باکی نیست، امّا اگر به هدیهای که بر آن گذاشته میشود سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ 19ای کوران! کدام برتر است؟ هدیه یا مذبحی که هدیه را تقدیس میکند؟ 20پس، کسی که به مذبح سوگند میخورد، همانا به مذبح و هرآنچه بر آن است سوگند خورده است. 21و هر که به معبد سوگند میخورد، به معبد و به آن که در آن ساکن است سوگند خورده است. 22و هر که به آسمان سوگند میخورد، به تخت خدا و به آن که بر آن نشسته است سوگند خورده است.
23«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از نعناع و شِوید و زیره دهیک میدهید، امّا احکام مهمترِ شریعت را که همانا عدالت و رحمت و امانت است، نادیده میگیرید. اینها را میبایست به جای میآوردید و آنها را نیز فراموش نمیکردید. 24ای راهنمایان کور! شما پشه را صافی میکنید، امّا شتر را فرو میبلعید!
25«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما بیرون پیاله و بشقاب را پاک میکنید، امّا درون آن مملو از طمع و ناپرهیزی است. 26ای فَریسی کور، نخست درون پیاله و بشقاب را پاک کن که بیرونش نیز پاک خواهد شد.
27«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما همچون گورهایی هستید سفیدکاری شده که از بیرون زیبا به نظر میرسند، امّا درون آنها پُر است از استخوانهای مردگان و انواع نجاسات! 28به همینسان، شما نیز خود را به مردم پارسا مینمایید، امّا در باطن مملو از ریاکاری و شرارتید.
29«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما برای پیامبران مقبره میسازید و آرامگاه پارسایان را میآرایید 30و میگویید: ”اگر در روزگار پدران خود بودیم، هرگز در کشتن پیامبران با ایشان شریک نمیشدیم.“ 31بدینسان، بر ضد خود شهادت میدهید که فرزندانِ قاتلانِ پیامبرانید. 32حال که چنین است، پس آنچه را پدرانتان آغاز کردند، شما به کمال رسانید! 33ای ماران! ای افعیزادگان! چگونه از مجازات جهنم خواهید گریخت؟ 34چرا که من انبیا و حکیمان و علما نزد شما میفرستم و شما برخی را خواهید کشت و بر صلیب خواهید کشید، و برخی را در کنیسههای خود تازیانه خواهید زد و شهر به شهر تعقیب خواهید کرد. 35پس، همۀ خون پارسایان که بر زمین ریخته شده است، از خون هابیلِ پارسا گرفته تا خون زکریا بن بَرَخیا، که او را بین محرابگاه و مذبح کشتید، بر گردن شما خواهد بود. 36آمین، به شما میگویم، همۀ اینها دامنگیر این نسل خواهد شد.
37«ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای قاتلِ پیامبران و سنگسارکنندۀ رسولانی که نزد تو فرستاده میشوند! چند بار خواستم همچون مرغی که جوجههایش را زیر بالهای خویش جمع میکند، فرزندان تو را گِرد آورم، امّا نخواستی! 38اینک خانۀ شما به خودتان ویران واگذاشته میشود. 39زیرا به شما میگویم که از این پس مرا نخواهید دید تا روزی که بگویید: ”مبارک است آن که به نام خداوند میآید.“.»
