ایام عید پاک
حوادث روز ختنهٔ یحیی باعث ترس همسایگان شد و اخبار آن مثل آتشسوزی همه جا را گرفت و سبب شد که مردم بپرسند معنای همهٔ اینها چیست. نامها مهم بودند و «یحیی» یعنی «خداوند بخشنده است». زکریا که دوباره توانست سخن بگوید و خدا را ستایش کند، مطمئن بود که به فیض خدا پسرش پیامبر خواهد شد و پیشاپیش خداوند حرکت خواهد کرد تا راه را برای او آماده سازد. بر شانههای آن کودک چه بار سنگینی از انتظارات گذاشته بودند، نه فقط والدینش، بلکه همهٔ جامعه و در واقع، خدا.
میان امیدی که حاوی فرصت، دلگرمی و آزادی است برای رشد فردیتِ ما، و انتظار تثبیتشدهای که کودکی مجبور است آن را برآورده کند، مرز ظریفی وجود دارد. زکریا و الیزابت میبایست یحیی را طوری بزرگ میکردند که خدا را دوست داشته باشد و خودش باشد تا بتواند به چیزی تبدیل شود که خدا او را برایش فراخوانده بود. اما آنان سالخورده بودند و پیش از آنکه ببینند همه چیز آشکار شده است، مردند. یحیی تا پیش از آنکه در انظار ظاهر شود، در بیابان بود. بهزعم پژوهشگران، ممکن است او در پرورشگاهی که اسینها برای فرزندان کاهنان ساخته بودند، بزرگ شده باشد. محیط خشن بیابان شخصیت یحیی را شکل داد، اما والدینش شالودهٔ رشد و قویشدن در روح را در وجودش نهادند که به او توان رویارویی با آیندهٔ چالشانگیز را داد. رسالت همیشه پویاست، تمام زندگی ما را دربَر میگیرد و سفری پُرماجرا همراه با خدا به خطهای ناشناخته است.