مثل باغبانان شرور
سرانجام پسر خود را نزد باغبانان فرستاد و با خود گفت: «پسرم را حرمت خواهند داشت.» اما هنگامی که باغبانان پسر را دیدند، به یکدیگر گفتند: «این وارث است. بیایید او را بکشیم و میراثش را تصاحب کنیم.» متی ۲۱: ۳۷ – ۳۹
مثل باغبانان شرور یکی از تکاندهندهترین مثلهای عیسی است! از یکسو، حقایق کنایهوار این مثل، اوج تاریکی قلب انسان را پدیدار میکند و از سوی دیگر، داوری قطعی خدا را بر آنانی که بههیچعنوان دست از شرارت برنمیدارند، اعلام میکند. این مثل نگرش بسیاری از سران مذهبی یهود را نسبت به کار و خدمت خدا برای ما آشکار میکند. سوءاستفادۀ آنان از اقتدار مذهبی تا بدانجا پیش میرود که دیگر خود را گماشته و ناظر بر امور قوم خدا قلمداد نکرده، بلکه مالک همه چیز میپندارند. درنتیجه، آنان انبیا را نه فرستادگان خدا، بلکه مدعیان این مالکیت میپندارند.
در رویارویی عیسی با سران مذهبی یهود، این روحیه و طرز فکر کاملاً مشهود است. در انجیل یوحنا میخوانیم که سران کاهنان و فریسیان، آیات ظاهر شده توسط عیسی را عاملی برای از دست دادن قدرت خود پنداشته، توطئۀ قتل او را میچینند (یوحنا ۱۱: ۴۷). میتوان اینطور گفت که برای آنان کشف حقیقت کوچکترین اهمیتی نداشت، بلکه سروری بر اسرائیل و حفظ قدرت دغدغۀ اصلی آنها بود. درست به همین خاطربود که شخصیت نیکو و بدون عیب عیسی بزرگترین تهدید در مسیر قدرتطلبی آنها بود. لذا، هرچند آنان نیز بهظاهر مانند مابقی قوم انتظار ظهور مسیح را میکشیدند، اما در حقیقت ظهور مسیح به منزلۀ پایان قدرت و اقتدار آنها بود که طبیعتاً آماده بودند به هر قیمتی از به سرانجام رسیدن یک چنین واقعهای جلوگیری کنند.
جالب اینجاست که عیسی از زبان جمعیت حاضر، حکم محکومیت سران مذهبی را صادر میکند. باغبانان برای تصاحب تاکستان دچار یک اشتباه محاسباتی مرگبار شده بودند. آنان صبر و تحمل صاحب باغ را بهنرمی و بیعملی او تعبیر کرده بودند و از درک این واقعیت که کشتن پسر مجازات سهمگینی را بدنبال خواهد داشت، قاصر آمده بودند.
صلیب عیسی اعلام محبت خدا به تمام کسانی است که بهدنبال دریافت آمرزش و برقراری رابطهای صلحآمیز با خدا هستند. امّا از سوی دیگر همین صلیب داوری خدا بر تمام کسانی است که آن را حقیر شمرده، به مخالفت با راههای خدا میپردازند.
Bible Study
متی ۲۱: ۳۷ – ۳۹
سرانجام پسر خود را نزد باغبانان فرستاد و با خود گفت: «پسرم را حرمت خواهند داشت.» اما هنگامی که باغبانان پسر را دیدند، به یکدیگر گفتند: «این وارث است. بیایید او را بکشیم و میراثش را تصاحب کنیم.»
*یوحنا ۱۱: ۴۵ - ۵۷
توطئۀ قتل عیسی
45پس بسیاری از یهودیان که به دیدار مریم آمده و کار عیسی را دیده بودند، به او ایمان آوردند. 46امّا برخی نزد فَریسیان رفتند و آنها را از آنچه عیسی کرده بود، آگاه ساختند. 47پس سرانِ کاهنان و فَریسیان به مشورت نشسته، گفتند: «چه کنیم؟ آیاتِ بسیار از این مرد به ظهور میرسد. 48اگر بگذاریم همچنان پیش رود، همه به او ایمان خواهند آورد، و رومیان آمده، این مکان و این قوم را از دست ما خواهند ستاند.» 49امّا یکی از آنها، قیافا نام، که در آن سال کاهن اعظم بود، به دیگران گفت: «شما هیچ نمیدانید 50و نمیاندیشید که صلاحتان در این است که یک تن برای قوم بمیرد، تا آنکه همۀ قوم نابود شوند.» 51امّا این سخن از خودش نبود، بلکه چون در آن سال کاهن اعظم بود، چنین نبوّت کرد که عیسی برای قوم خواهد مرد، 52و نه تنها برای قوم، بلکه برای گرد آوردن و یگانه ساختن فرزندان خدا که پراکندهاند. 53پس، از همان روز توطئۀ قتل او را چیدند.
54از این رو عیسی دیگر آشکارا در میان یهودیان رفت و آمد نمیکرد، بلکه به شهری به نام اِفرایِم در ناحیهای نزدیک به بیابان رفت و با شاگردان خود در آنجا ماند.
55چون عید پِسَخ یهود نزدیک شد، گروهی بسیار از نواحی مختلف به اورشلیم رفتند تا آیین تطهیرِ قبل از پِسَخ را به جا آورند. 56آنها در جستجوی عیسی بودند و در همان حال که در صحن معبد ایستاده بودند، به یکدیگر میگفتند: «چه گمان میبرید؟ آیا هیچ به عید نخواهد آمد؟» 57امّا سران کاهنان و فَریسیان دستور داده بودند که هر گاه کسی بداند عیسی کجاست، خبر دهد تا گرفتارش سازند.
*اول قرنتیان ۱: ۱۸ - ۲۵
پیام صلیب و حکمت دنیوی
18زیرا پیام صلیب برای آنان که هلاک میشوند جهالت است، امّا برای ما که نجات مییابیم قدرت خداست. 19زیرا نوشته شده است:
«حکمتِ حکیمان را نابود خواهم ساخت
و فهم فهیمان را باطل خواهم گردانید.»
20براستی، حکیم کجاست؟ عالِمِ دین کجاست؟ مباحثهگرِ این عصر کجاست؟ مگر خدا حکمت دنیا را جهالت نگردانیده است؟ 21زیرا از آنجا که بنا بر حکمتِ خدا، دنیا نتوانست از طریق حکمتْ خدا را بشناسد، خدا چنان مصلحت دید که از راه جهالتِ موعظه، کسانی را که ایمان میآورند، نجات بخشد. 22زیرا یهودیان خواستار آیتاند و یونانیان در پی حکمت، 23ولی ما مسیح مصلوب را وعظ میکنیم که یهودیان را سنگ لغزش است و غیریهودیان را جهالت، 24امّا فراخواندگان را، چه یهودی و چه یونانی، مسیحْ قدرت خدا و حکمت خداست. 25زیرا جهالتِ خدا از حکمتِ انسان حکیمانهتر و ناتوانیِ خدا از قدرتِ انسان تواناتر است.
*یوحنا ۱۲: ۳۷ - ۵۰
بیایمانی مردم
37با اینکه عیسی آیاتی چنین بسیار در برابر چشمان آنان به ظهور رسانیده بود، به او ایمان نیاوردند. 38بدینسان سخنان اِشعیای نبی به حقیقت پیوست که گفته بود:
«چه کسی، ای خداوند، پیام ما را باور کرده،
و بازوی خداوند بر کِه مکشوف گشته است؟»
39همانگونه که اِشعیای نبی خود در جایی دیگر بیان کرده است، آنان نتوانستند ایمان آورند، زیرا:
40«او چشمان ایشان را کور،
و دلهایشان را سخت کرده است،
تا با چشمان خود نبینند،
و با دلهای خود درنیابند،
و بازگشت نکنند تا شفایشان بخشم.»
41اِشعیا از آن رو این را بیان کرد که جلال او را دید و دربارۀ او سخن گفت.
42با این همه، حتی بسیاری از بزرگان قوم نیز به عیسی ایمان آوردند، امّا از ترس فَریسیان، ایمان خود را اقرار نمیکردند، مبادا از کنیسه اخراجشان کنند. 43زیرا تحسین مردم را بیش از تحسین خدا دوست میداشتند.
44آنگاه عیسی ندا در داد و گفت: «هر که به من ایمان آوَرَد، نه به من، بلکه به فرستندۀ من ایمان آورده است. 45هر که مرا دید، فرستندۀ مرا دیده است. 46من چون نوری به جهان آمدهام تا هر که به من ایمان آوَرَد، در تاریکی نماند. 47اگر کسی سخنان مرا بشنود، امّا از آن اطاعت نکند، من بر او داوری نمیکنم؛ زیرا نیامدهام تا بر جهانیان داوری کنم، بلکه آمدهام تا آنها را نجات بخشم. 48برای کسی که مرا رد کند و سخنانم را نپذیرد، داوریْ دیگر هست؛ همان سخنانی که گفتم در روز بازپسین او را محکوم خواهد کرد. 49زیرا من از جانب خود سخن نگفتهام، بلکه پدری که مرا فرستاد به من فرمان داد که چه بگویم و از چه سخن برانم. 50و من میدانم که فرمان او حیات جاویدان است. پس آنچه من میگویم درست همان چیزی است که پدر گفته است تا بگویم.»
