چهارشنبه ۱۰ خرداد

Today's word: رومیان ۸: ۳۸ – ۳۹ | Bible Study: رومیان ۸: ۱ - ۳۹

محبت وفادارانهٔ خدا

«زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشتگان و نه ریاست‌ها، نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده، نه هیچ قدرتی، و نه بلندی و نه پستی، و نه هیچ چیز دیگر در تمامی خلقت، قادر خواهد بود ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیحْ عیسی است، جدا سازد.»

رومیان ۸: ۳۸ – ۳۹

 

یکی از زیباترین، عمیق‌ترین و پُرشکوه‌ترین قسمت‌های کتاب مقدس، باب هشتم رسالهٔ پولس رسول به رومیان است. به‌دنبال بحثی که او در مورد سلطهٔ گناه در زندگی بشر، همچنین بی‌نتیجه‌بودن تلاش‌های انسانی برای رهایی از گناه با تکیه بر اعمال شریعت در باب‌های پیشین مطرح می‌کند، در این باب پولس تصویر کاملاً متفاوتی را پیش روی ما قرار می‌دهد. در اینجا ما به‌ناگاه با انسانی روبه‌رو می‌شویم که جریمهٔ گناهانش توسط قربانی عیسی به‌طور کامل بر صلیب پرداخت و در آزادی کامل وارد رابطه‌ای جدید با خالق خویش شده است. اکنون، حضور پر جلال روح خداست که به نجات‌یافتگان در مسیح توانایی ماندن در یک چنین رابطه‌ای را عطا می‌کند تا شراکت آنها با طبیعت الهی، هر روزه آنان را در شبیه‌شدن به هدف غایی خلقت، پسر خدا، یاری دهد.

اما، با کمی دقت بر آیات مختلف این باب، متوجه می‌شویم که جلال و شکوه رابطهٔ خدا با فرزندانش در زمینهٔ رنج‌های موجود در این جهان به تصویر کشیده شده است. در واقع، رنج‌های ما و فساد و بطالتی که در نتیجهٔ گناه انسان نصیب سایر قسمت‌های خلقت خدا شده است، زمانی به پایان خواهد رسید که نقشهٔ خدا برای نجات انسان تکمیل شده، تمامی مقصود او به انجام رسد. تا فرا رسیدن آن زمان، لازم است فرزندان خدا به مشیت نیکوی الهی اعتماد کرده، در امید به رهایی کامل خویش، رنج‌های زمان حاضر را با یاری او متحمل شوند.

لیکن، چه چیز رنج‌هایی را که از جهات مختلف و توسط نیروهای مختلف بر فرزندان خدا وارد می‌شود، قابل تحمل می‌کند؟ پاسخ این سؤال یک چیز است: محبت پابرجا و همیشگی خدا. محبتی که هیچ چیز نیکو را از فرزندان خدا دریغ نمی‌کند، هیچ اتهامی را بر آنان وارد نمی‌داند و از هر محکومیتی آنان را تبرئه می‌کند. آیا چیزی در خلقت خدا وجود دارد که از محبت خدا عبور کرده، دیواری بین او و فرزندانش ایجاد کند؟ پاسخ این سؤال به‌طور قطع منفی است. هیچ قدرت، نیرو، شرایط و مقامی قادر نخواهد بود محبت خدا را از ما یا ما را از محبت خدا جدا سازد.

Bible Study

رومیان ۸: ۳۸ – ۳۹

زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشتگان و نه ریاستها، نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده، نه هیچ قدرتی، و نه بلندی و نه پستی، و نه هیچ چیز دیگر در تمامی خلقت، قادر نخواهد بود ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیحْ عیسی است، جدا سازد.

رومیان ۸: ۱ - ۳۹

زندگی به واسطۀ روح
1پس اکنون برای آنان که در مسیحْ عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست، 2زیرا در مسیحْ عیسی، قانونِ روحِ حیاتْ مرا از قانون گناه و مرگ آزاد کرد؛ 3چون آنچه شریعت قادر به انجامش نبود، از آن رو که به سبب انسان نفسانیْ ناتوان بود، خدا به انجام رسانید. او پسر خود را به شباهت انسان گناهکار فرستاد تا ’قربانی گناه‘ باشد، و بدین‌سان در پیکری بشری، حکم محکومیتِ گناه را اجرا کرد 4تا آنچه شریعت مطالبه می‌کند، در ما تحقق یابد، در ما که نه بر طبق نَفْس بلکه بر طبق روح رفتار می‌کنیم.
5آنان که نفسانی هستند، به آنچه از نَفْس است می‌اندیشند، امّا آنان که روحانی‌اند، به آنچه از روح است. 6طرز فکر انسانِ نفسانی، مرگ است، امّا طرز فکری که در حاکمیتِ روح قرار دارد، حیات و سلامتی است. 7زیرا طرز فکر انسانِ نفسانی با خدا دشمنی می‌ورزد، چرا که از شریعت خدا فرمان نمی‌برد و نمی‌تواند هم ببرد، 8و کسانی که در حاکمیتِ نَفْس هستند، نمی‌توانند خدا را خشنود سازند.
9امّا شما نه در حاکمیتِ نَفْس، بلکه در حاکمیتِ روح قرار دارید، البته اگر روح خدا در شما ساکن باشد. و اگر کسی روحِ مسیح را نداشته باشد، او از آنِ مسیح نیست. 10امّا اگر مسیح در شماست، هرچند بدن شما به علت گناه مرده است، امّا چون پارسا شمرده شده‌اید، روح برای شما حیات است. 11و اگر روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، حتی به بدنهای فانی شما نیز حیات خواهد بخشید. او این را به واسطۀ روح خود انجام خواهد داد که در شما ساکن است.
12پس ای برادران، ما مدیونیم، امّا نه به نَفْس، تا بر طبق آن زندگی کنیم. 13زیرا اگر بر طبق نَفْس زندگی کنید، خواهید مرد؛ امّا اگر به واسطۀ روح، اعمال گناه‌آلود بدن را بکُشید، خواهید زیست. 14زیرا آنان که از روح خدا هدایت می‌شوند، پسران خدایند. 15چرا که شما روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان باشید، بلکه روح پسرخواندگی را یافته‌اید که به واسطۀ آن ندا درمی‌دهیم: «اَبّا، پدر.» 16و روحْ خود با روح ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خداییم. 17و اگر فرزندانیم، پس وارثان نیز هستیم، یعنی وارثان خدا و هم‌ارث با مسیح. زیرا اگر در رنجهای مسیح شریک باشیم، در جلال او نیز شریک خواهیم بود.
جلال آینده
18در نظر من، رنجهای زمان حاضر در قیاس با جلالی که در ما آشکار خواهد شد، هیچ است. 19زیرا خلقت با اشتیاق تمام در انتظار ظهور پسران خداست. 20زیرا خلقت تسلیم بطالت شد، نه به خواست خود، بلکه به ارادۀ او که آن را تسلیم کرد، با این امید که 21خودِ خلقت نیز از بندگی فساد رهایی خواهد یافت و در آزادی پرجلال فرزندان خدا سهیم خواهد شد.
22ما می‌دانیم که تمام خلقت تا هم‌اکنون از دردی همچون درد زایمان می‌نالد. 23و نه تنها خلقت، بلکه خود ما نیز که از نوبر روح برخورداریم، در درون خویش ناله برمی‌آوریم، در همان حال که مشتاقانه در انتظار پسرخواندگی، یعنی رهایی بدنهای خویش هستیم. 24زیرا با همین امید نجات یافتیم. امّا امیدی که به دست آمد، دیگر امید نیست. چگونه کسی می‌تواند به امید چیزی باشد که آن را یافته است؟ 25امّا اگر به چیزی امیدواریم که هنوز ندیده‌ایم، بردبارانه انتظارش را می‌کشیم.
26و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. 27و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می‌داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می‌کند.
پیروزی در مسیح
28می‌دانیم در حق آنان که خدا را دوست می‌دارند و بر طبق ارادۀ او فرا خوانده شده‌اند، همۀ چیزها با هم برای خیریت در کار است. 29زیرا آنان را که از پیش شناخت، ایشان را همچنین از پیش معین فرمود تا به شکل پسرش درآیند، تا او فرزند ارشد از برادران بسیار باشد. 30و آنان را که از پیش معین فرمود، همچنین فرا خواند؛ و آنان را که فرا خواند، همچنین پارسا شمرد؛ و آنان را که پارسا شمرد، همچنین جلال بخشید.
31در برابر همۀ اینها چه می‌توانیم گفت؟ اگر خدا با ماست، کیست که بتواند بر ضد ما باشد؟ 32او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همۀ ما فدا ساخت، آیا همراه با او همه چیز را به ما نخواهد بخشید؟ 33کیست که برگزیدگان خدا را متهم کند؟ خداست که آنها را پارسا می‌شمارد! 34کیست که محکومشان کند؟ مسیحْ عیسی که مرد، بلکه برخیزانیده نیز شد و به دست راست خداست، اوست که برای ما شفاعت می‌کند! 35کیست که ما را از محبت مسیح جدا سازد؟ سختی یا فشار یا آزار یا قحطی یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟ 36چنانکه نوشته شده است: «ما همۀ روز، به‌خاطر تو به کام مرگ می‌رویم و همچون گوسفندان کُشتاری شمرده می‌شویم.»
37به‌عکس، در همۀ این امور ما برتر از پیروزمندانیم، به واسطۀ او که ما را محبت کرد. 38زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشتگان و نه ریاستها، نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده، نه هیچ قدرتی، 39و نه بلندی و نه پستی، و نه هیچ چیز دیگر در تمامی خلقت، قادر نخواهد بود ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیحْ عیسی است، جدا سازد.
Tagged

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *