Today's word: ارمیا ۷: ۲۴ | Bible Study: * ارمیا ۳۱: ۳۱-۳۴* یوحنا ۳: ۱-۱۵
وعدهٔ امید برای دلهای سرکش
«اما آنان اطاعت نکردند و گوش نسپردند، بلکه برحسب نقشهها و سرکشی دل شریر خود رفتار کردند.»
ارمیا ۷: ۲۴
پیام ارمیای نبی به قوم بنیاسرائیل گواه این حقیقت تلخ و ناگوار است که عدم تمایل این مردم برای توبه و بازگشت بهسوی خداوند، ریشه در وضعیت قلبی و گرایشهای درونی آنها دارد. وضعیتی که کلام خداوند آن را سختدلی، سرکشی و خیرهسری برخاسته از دلی شریر مینامد.
سختدلی را میتوان مهلکترین حالت و وضعیت روحانی انسان در رابطهاش با خدا قلمداد کرد. پافشاری در زندگی گناهآلود و مقاومت در برابر حقیقت خدا، سرانجام قلب انسان را به وضعیتی گرفتار میکند که تمایل بازگشت و پیروی از حقیقت الهی را از او میستانَد. در یک چنین حالتی گوشهای انسان به حقیقت الهی بسته شده، تنها راهنمای او قلب سرکش و ناتوبهکارش خواهد بود. شاید بتوان مقاومت فرعون در برابر پیام و معجزات موسی را نمونهٔ بارز یکچنین وضعیتی بهشمار آورد. بعضی از سران مذهبی یهود در زمان عیسی نیز دچار یک چنین وضعیتی بودند. آنها باوجود مشاهدهٔ معجزات فراوان، بنای مخالفت با عیسی را تا جایی در پیش گرفتند که حتی قدرت او را به شیطان نسبت دادند (لوقا ۱۱: ۱۵). اشخاصی که در برابر حقیقت الهی مقاومتی دائمی از خود نشان داده، راه تمرد در پیش میگیرند، گرفتار وضعیتی روحانی میشوند که دیگر در خود علاقه و گرایشی به بازگشت بهسوی خدا نمییابند. ارمیا این وضعیت را ارتداد دائمی مینامد (۸: ۵). پولس رسول نیز اینگونه سرسختی دل و عدم تمایل به توبه را مستوجب غضب خدا میداند (رومیان ۲: ۵).
با وجود آنکه ناله و فریاد ارمیا برای بازگشت قوم خدا از راههای گناهآلودش راه به جایی نبرد و در نهایت راهی بهجز اعلام مجازات الهی برای او باقی نماند، اما پیام او حاوی یکی از عالیترین وعدههای خدا برای تغییر وضعیت دل گناهکار انسان است. علیرغم پیام مجازات برای قوم در زمان ارمیا، نبوت او حاوی پیام امید برای آینده است. کلام ارمیا وعدهٔ عهدی تازه را میدهد که در آن پیروی از فرامین خدا به تمایلی درونی در قلب انسان بدل میشود. در این عهد، نیروی الهی به شکلی تازه در میان قوم او در حرکت خواهد بود تا دلهایی که تاکنون اطاعت از خدا را برای خود ناممکن میدیدند، از درون تغییر داده و آنها را متمایل به حقیقت الهی کند.
Bible Study
ارمیا ۷: ۲۴
«اما آنان اطاعت نکردند و گوش نسپردند، بلکه برحسب نقشهها و سرکشی دل شریر خود رفتار کردند.»
* ارمیا ۳۱: ۳۱-۳۴
عهد تازه
31خداوند میفرماید: «اینک روزهایی فرا میرسد که من با خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهدی تازه خواهم بست، 32نه مانند عهدی که با پدرانشان بستم آن روز که دست ایشان را گرفتم تا از سرزمین مصر به در آورم،» زیرا خداوند میفرماید، «آنان عهد مرا شکستند، با آنکه من شوهرشان بودم.» 33اما خداوند میگوید: «این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست: شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و بر دلشان خواهم نگاشت، و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود. 34دیگر کسی به همسایه یا به برادرش تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت ”خداوند را بشناسید!“،» زیرا خداوند میگوید، «همه از خُرد و بزرگ مرا خواهند شناخت، از آن رو که تقصیر ایشان را خواهم آمرزید و گناهشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
* یوحنا ۳: ۱-۱۵
دیدار عیسی و نیقودیموس
1مردی بود از فَریسیان، نیقودیموس نام، از بزرگان یهود. 2او شبی نزد عیسی آمد و به وی گفت: «استاد، میدانیم تو معلّمی هستی که از سوی خدا آمده است، زیرا هیچکس نمیتواند آیاتی را که تو به انجام میرسانی، به عمل آورد، مگر آنکه خدا با او باشد.» 3عیسی در پاسخ گفت: «آمین، آمین، به تو میگویم، تا کسی از نو زاده نشود، نمیتواند پادشاهی خدا را ببیند.» 4نیقودیموس به او گفت: «کسی که سالخورده است، چگونه میتواند زاده شود؟ آیا میتواند دیگر بار به رَحِم مادرش بازگردد و به دنیا آید؟» 5عیسی جواب داد: «آمین، آمین، به تو میگویم تا کسی از آب و روح زاده نشود، نمیتواند به پادشاهی خدا راه یابد. 6آنچه از بشرِ خاکی زاده شود، بشری است؛ امّا آنچه از روح زاده شود، روحانی است. 7عجب مدار که گفتم باید از نو زاده شوید! 8باد هر کجا که بخواهد میوزد؛ صدای آن را میشنوی، امّا نمیدانی از کجا میآید و به کجا میرود. چنین است هر کس نیز که از روح زاده شود.» 9نیقودیموس از او پرسید: «چنین چیزی چگونه ممکن است؟» 10عیسی پاسخ داد: «تو معلّم اسرائیلی و این چیزها را درنمییابی؟ 11آمین، آمین، به تو میگویم که ما از آنچه میدانیم سخن میگوییم و بر آنچه دیدهایم شهادت میدهیم، امّا شما شهادتمان را نمیپذیرید. 12اگر هنگامی که دربارۀ امور زمینی با شما سخن گفتم باور نکردید، چگونه باور خواهید کرد اگر از امور آسمانی به شما بگویم؟ 13هیچکس به آسمان بالا نرفته است، مگر آن که از آسمان فرود آمد، یعنی پسر انسان [که در آسمان است]. 14همانگونه که موسی آن مار را در بیابان برافراشت، پسر انسان نیز باید برافراشته شود، 15تا هر که به او ایمان آوَرَد، حیات جاویدان داشته باشد.
