ایام روزه
پولس برای دومین بار به پیش از موسی – آورندهٔ شریعت - و سنتی باستانیتر، یعنی عهد با ابراهیم بازمیگردد. پولس میان معلمانی که میخواهند غلاطیان شریعت موسی را نگه دارند، و معلمان دیگر چون خودش که میخواهند آنان آزاد بمانند، تنشی میبیند.
خودِ این تنش برای غلاطیان نگرانکننده است. چرا در راه عیسی باید چنین دشواریهایی باشد؟ پولس به آنان، و ما، میآموزد که این تنشها در ایمان ما از همان آغاز در تنشِ میان هاجر و سارا و فرزندانشان اسماعیل و اسحاق وجود داشته است. هاجر نمایندهٔ تلاش برای تحقق خواست خدا از طریق اعمال خودمان است. سارا نمایندهٔ روش ایمان و اعتماد به وعدهٔ خداست. این دو روش همواره در تنشاند. یکی راه بازگشت به بردگی را نشان میدهد؛ دیگری بهسوی آزادی هدایت میکند.
از اینرو، غلاطیان باید یک بار برای همیشه انتخاب کنند. حد وسطی وجود ندارد. پولس میخواهد که آزادی را انتخاب کنند. پولس در یک آیه بحث تمامی نامه را خلاصه میکند: «مسیح ما را آزاد کرد تا آزاد باشیم». اگر کار عیسی در انجیل آزادسازی است، پس هدف خود انجیل باید هدایت بهسوی آزادیِ بزرگتری باشد. وگرنه، دلیل آزادسازی چیست؟