آزمایش ایمان ابراهیم
«ایامی چند پس از این وقایع، خدا ابراهیم را آزمود.»
پیدایش ۲۲: ۱
از یک سو، ماجرای تصمیم ابراهیم برای قربانی اسحاق، بهطرز تکاندهندهای با قربانی عیسی، پسر یگانۀ خدا بر صلیب جلجتا شباهت دارد و از سوی دیگر، ما را متوجه تفاوتهای عمدهای بین این دو ماجرا میکند. اقدام ابراهیم برای قربانی اسحاق، نهتنها میزان اطاعت و محبت او نسبت به خدا را آشکار میکند، بلکه از این طریق خدا نیز تصویری از شخصیت خود و چگونگی رابطه با محبوبانش را به نمایش میگذارد. همان خدایی که دوهزار سال پیش اجازه داد یگانه پسرش بر صلیب کشته شده و قربانی گناهان بسیاری شود، دوهزار سال پیش از قربانی پسرش، در آخرین لحظه از انجام قربانی یگانه پسر ابراهیم جلوگیری کرد.
جالب اینجاست که کوه موریا، مکان این دو قربانی، همان جایی بود که سلیمان در آن برای پرستش یهوه معبدی بنا کرد تا آن معبد برای قرنهای متمادی یادآور همان عهدی باشد که خدا با ابراهیم و بهدنبال آن با قوم برگزیدۀ خویش منعقد کرده بود (دوم تواریخ ۳: ۱).
همچنین، حمل هیزم قربانی توسط اسحاق تصویری دردناک از حمل صلیب توسط عیسی است. هرچند که در هر دو ماجرا قربانی ابزار مرگ خود را بر دوش میکشد، ولی در یکی قربانی از هدف و سرانجام کار خود بیاطلاع است و تنها در متابعت از خواستۀ پدر به انجام آن مبادرت ورزیده و در دیگری، عملی آگاهانه و داوطلبانه در جریان است که ریشه در اطاعتی محض و محبتی ناگسستنی دارد.
بدین ترتیب، ایمان ابراهیم با گذر از پستی و بلندیهای بسیار و تجربۀ شکستها و پیروزیهای فراوان، بهتدریج به ایمانی بدل شد که بهراستی دل خدا را خشنود میکرد. شاید اگر خدا مدتی پیش از این ابراهیم را با یک چنین آزمایشی روبهرو کرده بود، او قادر نبود یک چنین واکنشی به فرمان خدا از خود نشان دهد.
اما اکنون که ابراهیم وفاداری خدا را به دفعات و در شرایط حاد تجربه کرده بود، این را دریافته بود که خدا هیچگاه از او چیزی نمیخواهد که سرانجام نیکو و خوبی در آن وجود نداشته باشد. ابراهیم وفاداری خدا را بهطور کامل در طول زندگی خود تجربه کرده بود و حال، وقت آن بود که خدا عمق ایمان او را تجربه کند. چقدر عالی است که ابراهیم از این آزمایش بسیار سنگین سربلند بیرون آمد تا خدا ایمان او را اساسی برای عهد خود با بشر ساخته، از طریق آن حیات و زندگی خود را به مؤمنان خویش ارزانی دارد.
Bible Study
پیدایش ۲۲: ۱
و اما ایامی چند پس از این وقایع، خدا ابراهیم را آزموده، بدو فرمود: «ای ابراهیم!» پاسخ داد: «لبیک!»
پیدایش ۲۲: ۱ – ۱۹
آزمایش ابراهیم
1و اما ایامی چند پس از این وقایع، خدا ابراهیم را آزموده، بدو فرمود: «ای ابراهیم!» پاسخ داد: «لبیک!» 2گفت: «پسرت را که یگانه پسر توست و او را دوست میداری، یعنی اسحاق را برگیر و به سرزمین موریا برو، و او را در آنجا بر یکی از کوههایی که به تو خواهم گفت، چون قربانی تمامسوز تقدیم کن.» 3پس، صبح زود، ابراهیم برخاسته، الاغ خود را زین کرد و دو تن از نوکران خویش را با پسرش اسحاق برگرفته، هیزم برای قربانی تمامسوز شکست و به سوی جایی که خدا به او گفته بود، روانه شد. 4روز سوّم، ابراهیم چشمانش را برافراشت و آنجا را از دور دید. 5آنگاه به نوکرانش گفت: «شما همین جا نزد الاغ بمانید تا من با پسر بدانجا برویم، و پرستش کرده، نزد شما باز آییم.» 6ابراهیم هیزم قربانی تمامسوز را برگرفته، بر پسر خویش اسحاق نهاد، و آتش و چاقو را به دست خود گرفت، و هر دو با هم میرفتند. 7و اما اسحاق به پدرش ابراهیم گفت: «پدر؟» پاسخ داد: «بله، پسرم؟» گفت: «این از آتش و هیزم، ولی برۀ قربانی تمامسوز کجاست؟» 8ابراهیم پاسخ داد: «پسرم، خدا برۀ قربانی را برای خود فراهم خواهد کرد.» پس هر دو با هم میرفتند.
9چون به جایی که خدا به ابراهیم گفته بود رسیدند، او در آنجا مذبحی بنا کرد و هیزم بر آن چید، و پسرش اسحاق را بسته، او را بر مذبح، روی هیزم گذاشت. 10آنگاه دست دراز کرد و چاقو را گرفت تا پسر خود را ذبح کند. 11اما فرشتۀ خداوند از آسمان وی را ندا در داد: «ابراهیم! ابراهیم!» پاسخ داد: «لبیک!» 12فرشته گفت: «دست بر پسر دراز مکن و کاری با او نداشته باش! اکنون میدانم که از خدا میترسی، زیرا پسرت، آری یگانه پسرت را، از من دریغ نداشتی.» 13ابراهیم سر بلند کرد و پشت سرش قوچی را دید که با شاخهایش در بوتهای گرفتار شده بود. ابراهیم رفته، قوچ را گرفت و آن را به جای پسرش، چون قربانی تمامسوز تقدیم کرد. 14پس ابراهیم آن مکان را ’خداوند فراهم خواهد کرد‘ نامید. و تا امروز نیز گفته میشود: «بر کوهِ خداوند، فراهم خواهد شد.»
15فرشتۀ خداوند بارِ دوّم ابراهیم را از آسمان ندا در داد 16و گفت: «خداوند میفرماید: به ذات خودم سوگند، از آنجا که این کار را کردی و پسرت را که یگانه پسر توست دریغ نداشتی، 17بهیقین تو را برکت خواهم داد و نسلت را همچون ستارگان آسمان و مانند شنهای کنارۀ دریا کثیر خواهم ساخت. نسل تو دروازههای دشمنانشان را تصرف خواهند کرد، 18و به واسطۀ نسل تو همه قومهای زمین برکت خواهند یافت، زیرا به صدای من گوش گرفتی.» 19پس ابراهیم نزد نوکران خود بازگشت، و ایشان برخاسته با هم به بِئِرشِبَع رفتند. و ابراهیم در بِئِرشِبَع ساکن شد.
