پنجشنبه ۱۷ فروردین

تعالی عیسی

«پس جمیع خاندان اسرائیل یقینا بدانند که خدا همین عیسی را که شما مصلوب کردید، خداوند و مسیح ساخته است.»

اعمال ۲: ۳۶

پطرس در خطابهٔ خود (اعمال۲: ۳۴) به مزمور ۱۱۰ داود پادشاه اشاره می‌کند که خودِ مسیح پیش از این آن را نقل فرموده بود: «خداوند به خداوند من گفت، به دست راست من بنشین تا دشمنان تو را پای‌انداز تو سازم.» (متی ۲۲: ۴۴)

مسیح در عین حالی که پسر داود است، برتر از داود است و پیش از او وجود داشته است. کلیسای اولیه با تکیه بر همین مزمور، در موعظه‌های خود خداوندی مسیح را که با قیام او تجلی یافته است اعلام می‌کند و او را خطاب قرار داده، به دعایی که شکل آرامی آن را حفظ کرده است می‌گوید: «ماران اثا»، به معنای «خداوندما، بیا» (مکاشفه ۲۲: ۲۰).

قیام مسیح و تأمل بر کتاب‌های مقدس، منشأ اولین اعتراف ایمان مسیحی است: «همین عیسی را که شما مصلوب کردید، خداوند و مسیح ساخته است» (اعمال رسولان ۲: ۳۶). لذا، کلیسا عدالت قدوسیت کامل مسیح (اعمال رسولان ۳: ۱۴) و الوهیت او را اعلام می‌کند. مسیح خداوند، تمامی عالم را دربَر می‌گیرد تا به نام عیسی هر زانویی از آنچه در آسمان و بر زمین و زیر زمین است خم شود (فیلیپیان ۲: ۱۰). زین‌پس، نام عیسی به اسم خاص خدا تبدیل شده است.

قوم اسرائیل نام خاص خداوند «یهوه» را به‌جهت نجات می‌خواندند: «و واقع خواهد شد هر که نام خداوند را بخواند نجات یابد» (یوئیل ۳۲:۲). نامی مقدس و متبارک که همواره با قوم اوست تا آنان را رهایی بخشد.

حال، نام عیسی نیز همان قدرت متعال الهی را دارد که در آن می‌توان نجات یافت؛ زیرا او «خداوند و مسیح» است و «بالاتر از هر ریاست و قدرت و قوت و سلطنت و هر نامی که خوانده می‌شود، نه در این عالم فقط بلکه در عالم آینده نیز.» (افسسیان ۱: ۲۱)

لذا، بنیان مأموریت کلیسا این است که به نام عیسی مسیح خداوند سخن گوید و مردم را به پیروی از او دعوت کند، زیرا ایمان‌آوردن به وی همانا نجات حقیقی و حیات جاودان است.