شنبه ۲۰ بهمن

عیسی در لحظات پایانی شام آخر با شاگردانش، بار دیگر به ایشان فرمود که به‌زودی ترکشان خواهد گفت، اما ایشان نباید نگران باشند؛ زیرا کوتاه‌زمانی بعد، او را به شکلی تازه تجربه خواهند کرد. یهودا (نه آن خیانت‌کار) سؤالی مطرح کرد که اکثر ما نیز در ذهن داریم: اینکه چرا عیسی خود را به تمام جهان ظاهر نمی‌کند؟ قرائت امروز بر محبت تأکید دارد و پاسخ این سؤال در همین نکته یافت می‌شود. یوحنا به‌روشنی بیان می‌کند که عیسی تمام جهان را دوست می‌دارد (یوحنا ۳:‏۱۶)، اما این محبت نمی‌تواند در قدرت متجلی گردد. در سرتاسر این انجیل، معجزات عیسی به صورت آیت و نشانه توصیف شده‌اند، بدین معنا که آنان را که توجه و دقت نشان می‌دهند، به‌سوی طبیعت حقیقی عیسی رهنمون می‌سازند. اما این نشانه‌ها کسی را مجبور نمی‌کنند که به عیسی ایمان بیاورند، یا حتی اینکه موقعیت و شرایطی فراهم سازند که واکنش اجتناب‌ناپذیرش همانا ایمان باشد. عیسی خود را بر کل جهان ظاهر نخواهد کرد، بلکه فقط بر آنان که از روی محبت، و به‌خاطر کارهای محبت‌آمیزش به‌سوی او آمده‌اند. وقتی عیسی را کشف می‌کنیم، کاری جز محبت نمی‌توانیم انجام دهیم، و وقتی از محبت لبریز می‌شویم، قطعاً اطاعت می‌کنیم. آنان که محبت و اطاعت می‌کنند، به شکلی خاص مورد محبت «پدر» قرار می‌گیرند. گفتیم «به شکلی خاص»؛ زیرا خدا در آنان ساکن می‌گردد. این همان جوهر ایمان است- واکنشی از سرِ محبت به خدایی که محبت خود را اول به ما نشان داد. روح‌القدس کلید این نکته است. و این جای تعجب ندارد، چونکه روح‌القدس کار عیسی را ادامه می‌دهد، همان عیسی که اول ما را محبت کرد.