روز به روز ۶ اردیبهشت

ابراهیم

رستگاری حقیقی تنها زمانی اتفاق می‌افتد که ما به کوه قربانی رسیده باشیم. مادامی که به چیزهایی که برایمان ارزش دارند، چسبیده‌ایم؛ خدا نمی‌تواند زمام امور را در دست بگیرد. به محض این‌که از دلبستگی دست بشوییم، خدا وارد عمل می‌شود. این مرا به‌یاد آن پسربچه‌ای می‌اندازد که می‌خواست هدیهٔ ارزنده‌ای را از درون یک بطری درآورد. او برای بیرون کشیدن هدیه تلاش می‌کرد، اما مشتش با هدیه در گردنه بطری گیر می‌کرد و نمی‌توانست آن را درآورد. برای بیرون‌آوردن دستش تنها یک راه داشت و آن رها کردن هدیه بود. در زندگی روحانی ما نیز وضع بدین منوال است. کار معجزه را به خدا واگذارید. ابراهیم این را تجربه کرد. «خداوند مهیا خواهد کرد.» اطاعت او از خدا، به برکت یافتن همهٔ قوم‌ها منجر گردید. «… و از ذریت تو، جمیع امت‌های زمین برکت خواهند یافت، چون که قول مرا شنیدی» (18:22).