روز به روز ۱۴ بهمن

مزمور1:69- 4 و 30- 33

خدایا مرا نجات ده! زیرا آب‌ها به جان من درآمده است. در خلاب ژرف فرو رفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آب‌های عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند. از فریاد خود خسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم از انتظار خدا تار گردیده است. آنانی که بی سبب از من نفرت دارند، از موی‌های سرم زیاده‌اند و دشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارند زورآورند.
پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم و نام خدا را با سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمد تعظیم خواهم نمود و این پسندیده خدا خواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخ‌ها و سم‌ها دارد. حلیمان این را دیده، شادمان شوند و ای طالبان خدا دل شما زنده گردد، زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند و اسیران خود را حقیر نمی‌شمارد.