مزمور ۸
ای یهوه خداوند ما، چه مجید است نام تو در تمامی زمین، که جلال خود را فوق آسمانها گذاردهای! از زبان کودکان و شیرخوارگان به سبب خصمانت قوت را بنا نهادی تا دشمن و انتقام گیرنده را ساکت گردانی. چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای توست و به ماه و ستارگانی که تو آفریدهای، پس انسان چیست که او را به یاد آوری و بنیآدم که از او تفقد نمایی؟ او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سر او گذاردی. او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همه چیز را زیر پای وی نهادی، گوسفندان و گاوان جمیعا، و بهایم صحرا را نیز؛ مرغان هوا و ماهیان دریا را و هر چه بر راههای آبها سیر میکند. ای یهوه خداوند ما، چه مجید است نام تو در تمامی زمین!
داوود
این مزمور در ستایش بزرگی خدا در آفرینش سروده شده است. خدای بزرگ و قادر مطلق که همه چیز آفریدهٔ دست اوست، نگران ما موجودات ناچیز انسانی است.