روز به روز ۱۵ آبان

لونگ سینگ

اجابت دعا لزوما بدین معنا نیست که خدا همیشه آنچه از وی خواسته‌ایم را به ما عطا کند. با این حال، هرچند که ما همیشه این را درک نمی‌کنیم، انگیزه وی همواره محبت است. سینگ بعد از اینکه دعا کرد، آرام شد، اما باد از وزیدن باز نایستاد. حتی چنین به‌نظر می‌رسید که از قبل هم تندتر می‌وزد. به سینگ نگاه کردم که داشت دربارة ایمانش به عیسای مسیح شهادت می‌داد. بادی که سینگ را آنقدر ترسانده بود، در اطراف خانه زوزه می‌کشید. سینگ را صدا کردم و به او گفتم که اکنون باد دیگر واقعاً پر زور شده و به او پیشنهاد کردم که خودش و خانواده‌اش سوار لندرور من که در ضمن خانه‌ام نیز بود، شوند تا دیگر ترس و نگرانی نداشته باشند. سینگ با شگفتی به من نگاهی کرد و گفت: «اما من دیگر ترسی ندارم. ما برای این موضوع دعا کردیم، نکردیم؟ حالا همه چیز روبه‌راه است». آن بیرون باد همچنان زوزه می‌کشید، اما سینگ آرام بود. در خانه، ظاهراً همسرش خوابیده و فرزندشان هم در امان بود. بر خلاف انتظارم باد فروکش نکرد. خدا با بخشیدن آرامش خود به دل‌های آنانی که بدان نیاز داشتند، جواب دعایمان را داد و من درس دیگری آموختم. خداوند برای توفان‌های امروز راه حل‌های خودش را دارد.