روز به روز ۱۸ بهمن

همسر شبان ژو

این فرمان آسانی نبود. به‌طور طبیعی، آدم‌ها دوست دارند مخدوم باشند نه خدمتگزار. خود عیسی الگویی از خویشتن ارائه داد: «چنانکه پسر انسان نیز نیامد تا خدمتش کنند، بلکه تا خدمت کند» (متی 28:20). شاگردان هم موظف بودند در اثر قدم‌های وی رفتار نمایند. در دهة 1950 من در دانشگاه پکن مشغول به تحصیل بودم. دلم می‌خواست در جلسات انجمن دانشجویان مسیحی شرکت کنم. این انجمن اعضای تمام وقت نداشت. کسانی که به دانشجویان مسیحی خدمت می‌کردند، خود مسیحیان بودند. نه از‌این‌رو که می‌خواستند بزرگ یا مهم باشند، بلکه چون بزرگ و مهم بودند؛ زیرا دیگران را خدمت می‌کردند. هنگامی که دولت کلیساها را مورد فشار قرار داد، بسیاری از این «خواهران و برادران» دستگیر شدند. دیگر نمی‌توانستیم آزادانه همدیگر را ببینیم. مجبور بودیم در خفا، یعنی در خانه‌ها جلسه برگزار نماییم. اما از خواهران و برادران خود درسی مهم آموخته بودیم: اینکه چگونه به یکدیگر خدمت نماییم. آیا می‌خواهید برای دیگران منشأ برکت باشید؟ پس در همان اندازة کوچک، به کوچکی یک لبخند، یک نامه، یک ملاقات… بدیشان خدمت نمایید. «پس بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند» (متی 16:5).