روزبه‌روز ۲۰ مرداد

مهدی دیباج

پسر عزیزم، آیا تاکنون برایت پیش آمده که تمام شب را گریه کنی؟ اما صبح فرا می‌رسد و شادی روان می‌شود.

به‌زودی ثمرهٔ سختی‌هایی که در زندگی کشیدیم را خواهیم دید و سیر خواهیم شد. این امید ماست، امیدی مبارک که مسیح می‌آید و ما را به‌سوی چشمه‌های حیات‌بخش راهنمایی خواهد نمود. با تو بودن ای خداوند، همچون بهشت است. با روح تو زیستن شیرین و پرثمر است. در راه تو مردن، ای مسیح، خود حیات است. یک‌بار آنها پرسیدند: «در روز سختی و فشار چه خواهی کرد؟» پاسخ دادم: «با شادمانی به مشکلات خوشامد خواهم گفت، چون قوت هر چیز را دارم در مسیح که مرا تقویت می‌بخشد.»
در موکب ظفر مسیح
پیش رویم با قدرت خدا
عطر معرفتش افشانیم
تا رسیم نزد منجی ما.