روز به روز ۲۶ آبان

لی آن

برای نجات یافتن به سنت نمی‌شود تکیه کرد. برای مثال: «من متعلق به فلان فرقه هستم» یا «من مال فلان کلیسا هستم». به قهرمانان روحانی نیز نمی‌توان تکیه کرد: «من پیرو… هستم» یا « من با… همکاری می‌کنم». از ما انتظار می‌رود که ثمرات شایستة توبه بیاوریم. اگر چنین توبه‌ای نکرده باشیم، هیچ چیز دیگر نمی‌تواند نجاتمان دهد. این حرف را بانویی مسیحی در شانگهای به طرزی بسیار زیبا خلاصه کرد. او گفت: «پیش از اینکه کمونیست‌ها با تمام قوا بیایند، من یک لوتری بودم. حالا کمونیست‌ها در همة کلیساها را بسته‌اند. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که من مسیحی‌ام». در نهایت، این تنها شهادت راستینی است که می‌شود رویش حساب کرد. «چون شهامت پطرس و یوحنا را دیدند و دانستند که افرادی آموزش ندیده و عامی هستند، در شگفت شدند و دریافتند که از یاران عیسی بوده‌اند» (اعمال رسولان ۱۳:۴). «زیرا می‌دانید از شیوة زندگی باطلی که از پدرانتان به ارث برده بودید، بازخرید شده‌اید، نه به چیزهای فانی… بلکه به خون گرانبهای مسیح، آن برة بی‌عیب و نقص… شما به واسطة او به خدا ایمان آورده‌اید… بدان سان که ایمان و امیدتان بر خداست» (اول پطرس ۱۸:۱-۲۱).