در بخش‌های پیشین راجع به ماهیت مشاوره، فرایند مشاوره، شفا و مشخصات و خصوصیات یک مشاور تاثیرگذار،  هنر همدلي كردن و مهارت‌های گوش‌دادن پرداختیم.

موضوعات مورد گفت‌و‌گو:

  1. تمرین آموخته‌های بخش‌های قبل در قالب یک نمایش

نمایش:

در گروه‌هاي دو نفره، يك نفر نقش مراقب یا مشاور و ديگري نقش فرد نيازمند به مراقبت یا مشاوره گيرنده را بازي كند . كسي‌كه نقش مشاوره گيرنده را بازي مي‌كند در مورد مشكل يا اتفاقي كه اخيرا برايش افتاده صحبت كند. مشاور بايد از اين مهارت‌ها استفاده كند: گوش فرا دادن، تفسير كردن و اظهار همدلي نمودن. 

 

فرآيند گوش‌دادن موثر: 

يكي از مهارت‌هاي مهمي كه مشاوران بايد در آن مهارت داشته  باشند، «گوش دادن فعال و جدی» است. افرادي كه دچار آسيب رواني شده‌اند، براي بازگو كردن داستان خود به مكاني كاملا امن نياز دارند. وقتي كه مشاوران فعالانه گوش مي‌دهند، اين پيام را به مشاوره‌گيرنده مي‌فرستند كه ايشان آنقدر مهم هستند كه توجه بي‌وقفه مشاوران را به خود جلب كنند.
در اينجا چهار گام براي خِبره شدن در اين مهارت مطرح مي‌شود: باز ایستادن، نگاه کردن، گوش دادن و نتيجه گيري و دعا. 

 

باز ایستادن: 

هنگامي كه كسي براي در‌ميان گذاردن مطلبي پيش شما مي‌آيد، هر كاري كه داريد كنار بگذاريد و به او توجه كنيد. توجه كردن، هر چقدر هم كه جزيي باشد، به شخص مي‌فهماند كه شما به او گوش مي‌دهيد و فرد برايتان اهميت دارد. اگر احساس مي‌كنيد لازم است در ابتدا دعا كنيد، این‌کار را انجام دهید. از خداوند شفافيت، درك، شفا، آرامش و هر آنچه كه احساس مي‌كنيد از خداوند است و براي شرايط موجود مناسب مي‌باشد، درخواست كنيد. 

 

نگاه‌كردن:  

حتما ارتباط چشمي برقرار كنيد (البته متناسب با فرهنگتان). يك واكنش دلپذير، چهره‌ی فرد را  تشويق مي‌كند تا احساسات و دلواپسي‌هايش را با شما در‌ميان بگذارد. به دنبال علائم غير كلامي باشيد كه مي‌توانند به شما كمك كنند تا به درستي به آنچه سعي در بيانش است، واكنش نشان دهيد. حالات چهره و حركات بدني فرد، بيش‌تر از آنچه از طریق شنیدن دریافت می‌کنید، به شما اطلاعات مي‌دهند. كساني كه دچار آسيب رواني هستند معمولا براي بيان موقعيتشان وقت زيادي صرف مي‌كنند. به آنان مكان و زماني را كه نياز دارند بدهيد. 

 

گوش‌دادن:  

توجه خودتان را به گوش دادن به كلمات و لحن صداي طرف مقابل، متمركز كنيد. گاهي مشاوره‌گیرنده براي شناسايي احساسات و يا توصيف يك موقعيت به كمك نياز دارد. مانند یک بزرگتر که به حرف‌هایی که یک کودک می‌گوید یا سعی در گفتنش دارد، با دقت گوش می‌دهد.

 

نتيجه‌گيري و دعا:  

بعد از اينكه از كار دست كشيديد(باز ایستادید)، نگاه كرديد و گوش داديد، اكنون زمان آن است كه با فرد مورد نظر به نتيجه‌گيري برسيد. بر اساس گفته‌هاي شخص، يك نتيجه‌گيري فعالانه مي‌تواند يكي از اين موارد باشد:

  • الف) تعبير آنچه كه هم اكنون شنيده‌ايد (اين مي‌تواند شامل كمك كردن به شخص براي شناسايي احساسات يا توصيف موقعيتش باشد)؛
  • ب) شفاف سازي. از او بپرسيد: «آيا نتيجه‌اي كه گرفته‌ايد درست بوده است؟»؛ 
  • ج) ايجاد پشتيباني.  به او اطمينان دهيد كه به خاطر خدمت به او آنجا هستيد و در طي فرايند شفا كنارش خواهيد بود؛
  • د) دعا. عيسي مشاوري عالي است، از خدا بخواهيد فرايند شفا را آغاز نموده و حكمت، هدايت، حفاظت، آرامش و حس حضور خودش را در طي فرايند مشاوره عطا فرمايد.

دیدگاه شما در مورد این مطلب:
این دیدگاه به‌طور خصوصی برای ما فرستاده می‌شود. بنابراین، مشخصات شما «کاملاً» محفوظ است.